Afgebroken, afgebrand!

Nadat zaterdag langzaam een gelaten rust in de buurt kwam, is het toch de dagen daarna weer erg onrustig geworden. De climax kwam vannacht. Een hoop lawaai, syrenes etc. En vanmorgen kon de rekening opgemaakt worden. Er was brand gestookt op de straten, maar erger, de relatief nette panden, niet illegaal, zijn deze nacht tot op de grond afgebrand, de pawnshop, (don't worry) een restaurantje, een auto-onderdelen shop. Het ziet er nu buiten de poort uit alsof het oorlog was, maar het moet gezegd worden, de stadssanering wordt voortvarend doorgevoerd!

Mombasa, september 2014

Terug in Mombasa, de vijfde keer. alles is anders, behalve mijn schooltje. De toeristen zijn en blijven weg, dus lege stranden, clubs en cafés. Mijn stamcafé wordt nog wel goed bezocht, maar de Cafesserie bestaat hoofdzakelijk van het gegoede deel van de plaatselijke bevolking. Vanmorgen voltrok zich een droevig toneel in onze straat. Alle jaren die ik hier kwam stonden er groentekraampjes en eettentjes langs de kant van de weg. Een paar jaar geleden werden daar rode kruisen opgeklad, betekenend: "dit moet worden afgebroken". Een jaar later, twee jaar later, stond alles er nog, plus zelfs nog meer van die bouwvallen. Bouwval of niet, het bestaan van een hoop mensen hing er inmiddels vanaf. Door de politie en de gemeentelijke autoriteiten geld toe te stoppen bleef de zaak staan en kon het zelfs uitbreiden. Tot vanmorgen, 20 september. De straten werden afgezet, mensen kregen even de kans hun spulletjes in veiligheid te brengen en toen ging de hele zooi tegen de vlakte. De meeste mensen ondergingen het gelaten, sommigen werden hysterisch, al met al, ondanks alle illegaliteit van de bouwsels, een tragedie.

Laatste week.

Vanmorgen weer aan een nieuwe week en ook de laatste week begonnen. Vreemd voor te stellen zondag weer in het koude Nederland te zijn. Het weekend was best leuk, overdag naar het strand, zaterdagavond uit in een leuke gelegenheid in de buurt.

Deze week ga ik alle klassen zo'n beetje af om nog even met alle kinderen wat te kunnen doen. De laatste weken was ik, doordat Pamela vaak weg moest, een beetje gebonden aan de tweede klas, wat op zich ook leuk was hoor omdat je daardoor de kinderen veel beter leert kennen. Ik heb dus vooral in klas2, 3 en 4 gestaan. Maar vandaag 6 en 7, die kinderen ken ik eigenlijk nog het beste van vorig jaar.

Verder is het leven hier niet zo schokkend hoor, als je eenmaal gewend ben aan de omstandigheden, dan is het ook gewoon werk, maar dan wel echt leuk werk. Het zal wel weer zo vrijdag zijn.

Er is dus niet veel te melden, Mombasa blijft een zooi, moeilijk te beschrijven, je moet er geweest zijn. Maar de Kenianen zijn vriendelijk, belangstellend en ik bewonder hun levenslust als je bedenkt dat het bestaan hier voor demeesten geen pretje is.

Tot de volgende keer.

de tijd vliegt

Deze week is weer voorbij gevlogen, ik dacht eerst nog dat het wat moeizaam zou worden met de klasjes 1 en 2, maar dat was niet zo. Er was van de week een nieuwe vrijwilliger bij gekomen en Ruth en Miriam hadden besloten haar klas 1 te geven, zodat ik uiteindelijk toch maar 1 klas kreeg. De kinderen zijn ook heel gemotiveerd, maar je merkt dat de concentratie naarmate de dag vordert snel afneemt. Dus daarom heb ik me op de ochtend gericht. rekeneneerst en dan engels. Meestal zijn ze voor ik kom al bezig met Kiswahili. Ze kunnen echt al heel pittig rekenen, Engels vinden ze saai, ik kan ze geen ongelijk geven. s'Middags doen we wat rustig aan, wat science, stelt niet veel voor hoor en dan wat lezen of tekenen, de kinderen zijn dan echt moe.

Volgende week wordt een andere zaak, klas 6, moet ik echt gaan nadenken. Maar ook weer leuk omdat ik vorig jaar deze klas vaak les heb gegeven.

Verder de gebruikelijke bezoeken aan het cafe, de NAKUMATT, wat lezen. wat internetten. Vandaag naar het strand geweest, erg heet, maar gelukkig kun je er ook in de schaduw zitten.

De andere drie vrijwilligers waren met de matatu naar een plek met een ruine van een voormalige Arabische vestiging aan de kust ,zuid van Mombasa. Mij niet gezien, krijg in die stoffige matatu last van mijn longen als ik daar uren in moet zitten.

Dus heel rustig vandaag. Vanavond denk ik dat ik nog wat uitga, het is tenslotte zaterdagavond.

Tot de volgende keer maar weer.........

foto's

Helaas lukt het me niet goed foto's toe te voegen, ik blijf het proberen.

tweede week

Deze week weer veel nieuwe dingen gezien. Maandag zijn we, Lia, Niels en ik , op bezoek geweest bij Blessed Camp. Roos heeft ons daar rondgeleid. Heel leuk om te zien hoe het er hier op het 'platte land' uitziet en wat voor nuttigs er daar wordt verricht. De school waarmee ze vorig jaar zijn bezonnen te bouwen is bijna klaar en ook het hospitaaltje is bijna af.

De omgeving is heel mooi, dicht aan de oceaan, met mooie witte palmstranden. We hebben geluncht Diana beech resort, een mooi hotel aan het strand. De rest van de week natuurlijk naar de school, wat op zich altijd weer leuk is. Donderdag zijn we boeken gaan kopen van het geld vaneen donatie van vrienden. De leerkrachten waren er werkelijk heel erg blij mee, ze hadden de boeken hard nodig.

Volgende week gaat Pamela het hoofd van de school een week weg en ga ik haar klas 1 en 2 waarnemen, ben benieuwd.....

Oh ja, mijn verjaardag, ik heb een prachtige verjaardag gehad, een dag die ik niet vlug zal vergeten! De collega's hebben verschikkelijk hun best gedaan, versierde stoel enkamer.Ik heb een lekker fles whiskey gekregen, we hebben s'avonds lekker gegeten bij de Italiaan, waar ik toegezongen werd door drie obers, compleet met verjaardags taart. Nou ja.....Naderhand hebben lekker samen bij het ' cafe op de hoek' zal ik maar zeggen wat gedronken. Het was een hele fijne dag.

Dus jullie zien het is hier goed toeven! Tot de volgende keer

De eerste week zit er al weer op.....

op de tweede dag zag ik een jongetjelopen met een paar grote zweren op zijn voet. Hij kon zijn schoenen niet meer aan. Ik kwam er achter dat de eerste hulp bak, vorig jaar vol afgeleverd bijna helemaal leeg was. In het huis hebben we twee verpleegster die gelukkig het een en het ander bij zich hadden, zodat ik de volgende dag aan de gang kon. Maar terwijl ik met Norbert bezig was melden zich nog drie andere kinderen aan met ongeveer dezelfde soort zweren op hun benen en arm. Met wat improviseren heb ik ze allemaal kunnen helpen.

Vrijdagmiddag ben ik met Lia en Niels naar APDK geweest om bij Puck en Brienne in hun hospitaaltje te kijken. Heel interessant, mooi werk dat ze daar doen!

Naderhand zijn we nog naar een een souveniershop geweest waar op een groot bebost terrein met allemaal hutjes, werkplaatsen, houdsnijwerk wordt gemaakt, leuk om te zien. Natuurlijk ook verschrikkelijk veel te koop, zoveel dat ik nog maar een terug moet om wat langer te kunnen rondkijken. We waren knap laat thuis, want het was bijna anderhalf uur rijden met de matatu.

Zaterdag ben ik lekker met de huisgenoten naar het dichtbijgelegen strand geweest, prachtig! Een spierwit strand met palmen en heerlijk koel water, als we wat verderop in de zee kwam. Ik heb het niet te lang gemaakt, om eenuur of heen weer terug, omdat ik anders zou zijn verbrand. Ik ben al lekker bruin geworden.

Zaterdag avond zijngezellig wat wezen drinken in het nieuwe luxe cafe bij de NAKUMATT, een fijne afsluiting van de eerste week.

Tot de volgende keer

Daar waren we dan....

Nu alweer 3 dagen in Mombasa. Na een lange reis, vertraging in Zürich, gemiste aansluiting in Nairobi nu alles weer bij het oude.

Zondag na lekker geslapen te hebben een leuke dag gehad, met Lia en Niels, medevrijwillgers, naar Bamburi Beach om daar te gaan snorkelen. Best lekker zo tussen het rif, mooi vissen gezien.

Maandag dan naar de nieuwe Bombolulu school, en meteen aan het werk. Het viel me een beetje tegen dat ik mooite had de eerste middag vol te maken, maar het zal wel de vermoeidheid geweest zijn.

Maar de ontvangst was werkelijk prachtig, kinderen zaten duidelijk ongelovig te kijken toen ik de poort door kwam, allemaal meteen vragen of ik bij hun kwam in de klas. De staf, was ook heel enthousiast, het was een bijzonder warme ontvangst.

Vandaag heb ik een hele mooie dag gehad, leuke lessen gegeven, s'morgens rekenen, wat tekeningen maken en s'middags lengte en beedte op de aarde uitgelegd in weer een andere klas.Daarna had ik echt een heel voldaan gevoel.

Naderhand een lekker biertje gepakt in het restaurant in de Nakumatt, kortom, ik ben weer thuis hier.

Tot de volgende keer....en dan met wat foto's